Se un dos obxectivos era acomodar a oferta educativa á demanda social, o fracaso é absoluto por canto non se dá ofertado nengunha titulación a maiores das que habia, xa relacionada cos sectores agrícola, florestal e do móbel, tradicionalmente asentados na comarca; xa con sectores de grande desenvolvimento recente, como son o de servizos, o turístico, o gastronómico, o áudio-visual, a informática, as novas enerxias, etc.

Canto ao bacharelato, non defendendo o sistema anterior, polo menos oferecia as mesmas posibilidades para todos, mentres que agora a un aluno/a da Estrada furta-se-lle a posibilidade de optar á modalidade artística, salvo que consiga praza en Vigo ou Santiago.

Se na Estrada o número de alunos/as por curso de secundária vén oscilando sobre 300; e se se oferecen sobre 45 prazas (3 programas de garantia social) para os que non rematen a ESO, 45 (3 ciclos meios) para os que superada a ESO non queiran continuar estudando, e 15?? (1 ciclo superior) para os que superado o bacharelato non queiran ou non poidan entrar na Universidade, temos que dous terzos da povoación escolar ou non fan nada, ou van ter titulación universitária. Resultado que é exactamente o oposto ao procurado pola Reforma.

A isto temos que sumar ainda o deterioramento das relacións nos centros, o incremento da conflitividade nas aulas, un exceso de pedagoxismo vácuo, a pervivéncia do fracaso escolar observábel na porcentaxe dos que non acadan o título da ESO, a rebaixa dos contidos teóricos, a incapacidade por artellar os práticos, etc. É fácil constatar como a improvisación coa que se resolveu a implantación da Reforma, sumada ás actuais tendéncias sociais, familiares e do indivíduo, favoreceron unha clara perda da cualidade do ensino.

Crónica, pois, dunha Reforma fanada. Para isto era escusado un tan longo proceso que nos seus debates se iniciou hai 15 anos, que non dá rematado, e que supuxo un despilfarro de recursos económicos e humanos. Patético final!