Xente de Cerdedo
En pleno Nadal do 2004, os veciños de Cerdedo recibimos dúas novas que gardan unha trascendencia moito máis seria do que poideramos observar nunha primeira análise. A prensa anúncianos, en grandes titulares, que o alcalde Caramés dimite tras 30 anos de "esforzado traballo e abnegada adicación comparables ó sacerdocio"; todo ilo nun acto dotado da correspondente pompa e ceremonia con presencia do Sr. Louzán incluida, definindo esta renuncia como "un acto de valentía e honradez", Nun pequeno recunchiño do xornal lemos tamén que o portavoz do Grupo Municipal do BNG, Isidro Peleteiro, tamén deixa o seu cargo, deixando claro que lonxe de deberse á resaca dunha dilatada e titánica labor política, a súa renúncia prodúcese por que se traslada a traballar en Huesca.
Así de entrada, nada máis... "unos que vienen y otros que se van". Pero en media páxina de xornal achamos exposta en toda a súa crudeza a eterna traxedia social e económica de Cerdedo. Por unha banda un alcalde que se retira tras 30 anos de exercicio gabándose de non ter logrado para o concello obras faraónicas nin grandes logros (quizáis os veciños de Cerdedo non foramos tan merecedores deles como os de Lalín ou Silleda), senón simplemente ter enchido de chapapote ata o último camiño de cabras que poidera haber no concello e servido de mediador entre os veciños nas súas cuestións domésticas. Esa é a lembranza que nos queda ós cerdedenses do sr. Caramés: un sorriso para todos e promesas de solucións que nunca chegan.
En canto á forma en que nos deixa, parece calquer cousa menos a "mostra de valentía e honradez" das que fala o sr. Louzán. Dimite deixando un substituto que, como nos mellores tempos da dictadura franquista (que con certa morriña parece lembrar o sr. Caramés), ocupa o sillón de alcalde sen ter sido elexido democráticamente polos veciños de Cerdedo. Cando en todo o Estado se está a celebrar a chegada da DEMOCRACIA aos concellos hai xa 25 anos, Cerdedo celébrao estreando un alcalde que acada tal condición sen terse enfrontado ó escrutinio popular, sen preguntarlle á veciñanza se o quere como alcalde. Os cerdedenses soubemos da inminencia desta manobra cando nas pasadas eleccións aparecía unha candidatura popular (Xente de Cerdedo), presentando no segundo posto a quen é xenro do sr. Caramés e funcionario do concello (igual que, casualidades da vida, outra filla do alcalde). Como nos mellores tempos feudais, a sucesión dinástica estaba servida; só era cuestión de tempo o recambio, pois estaba claro que se trataba de situar no sillón de alcalde ao sr. Balseiros dun xeito pouco ético e pseudodemocrático, pois de todos é sabido que os apoios que poidera obter o sr. Balseiros nas urnas estarían ben lonxe dos que lle regala seu sogro. Cerdedo estrea, deste xeito, un alcalde cunha máis que dubidosa lexitimidade ¿Onde está a honradez? ¿Onde a valentía? De seguro estarían na convocatoria de novas eleccións municipais para que os cerdedenses poidesen elixir ao seu alcalde.
Por outra banda, a nova que apenas ocupa tres liñas nos xornais é a demisión do concelleiro Peleteiro por motivos persoais. Motivos persoais que son, nin máis nin menos, que se ve obrigado a marchar traballar á sombra dos Pirineos, deixando coa súa familia a Terra que os veu nacer. Un ousado mozo que cometeu a heroicidade de fundar a súa familia en Cerdedo, de pensar que podería criar aquí os seus fillos con tódalas renuncias e desventaxas que iso supuña, máis apostou por Cerdedo demostrando unha VALENTÍA que non todos tivemos. Un traballador que tentou sacar adiante a súa familia sen buscar refuxio á sombra do poder caciquil que todo o controla e podrece nesta bisbarra afundida na desesperanza. Un cerdedense máis que non se conformou coa esmola dun contrato temporal na administración municipal en condicións de absoluta degradación económica e persoal. Un home que rexeitou os lazos feudais establecidos para tentar vivir con HONRADEZ sen depender de favores nin servilismos. Un veciño máis que pasa a acompañarnos no numeroso grupo dos cerdedenses que nos vemos obrigados a pensar na Nosa Terra (a Terra De Todos), dende máis alá dos seus montes.
Vemos, pois, en tan só media páxina de xornal, a traxedia social de Cerdedo. A cara e a cruz da XENTE DE CERDEDO.
E Cerdedo, hoxe como hai 30 anos, segue vendo como emigra xente valiosa e como se pode ser alcalde sen ser elixido polos veciños.